Batum Gezi Yazısı #6- Batum’da İkinci Günün Akşamı Türk Restoranı Hikayesi

Yazılara azıcık moral motivasyon eksikliği arası vermiştim ama bitirmeye kararlıyım. Bir kişi bile okumasa da bu seri buraya yazılacak. Kendime ayıp ederim yarım bırakırsam, sayfalarca defter doldurdum oralarda… Hem yazarken hayallere de kaçıyorum işte fena mı…

Evet günlerden hâlâ 7 Mart Cumartesi ve akşam oldu artık.

Baraka veya Karabak Diye Geçen Restoran Hikayesi  

İnternetten döneri çok güzel, temiz Türk restoranı olarak tavsiye edilen Baraka, ya da Karabak da denilen yer evden yaklaşık bir buçuk kilometre uzaklıkta görünüyor. Yorgun dizim için çok uzun gelen bu mesafeyi yavaş yavaş yürüdükten sonra akşam saat dokuz gibi restorana varıyoruz. Biliyoruz ki burası gece 12’ye kadar açık.

Kocaman bir yer ama masalar boş. En arkada bir masa dolu. Kırmızı giyinmiş garson kızlar girişte sağdaki masada oturmuşlar. Tam iftar sonrası zamanı olduğu için elemanların mola vermiş olması normal. Bir de yaşlı biri var, kızların masasına sürekli gidip geliyor. Muhtemelen oranın sahibi, ya da en eski elemanı da olabilir. Kızlardan biri kalkıyor, bizim önümüzden geçerek arka masaya çay götürüyor. Bize bırakın “hoşgeldiniz” demeyi, özenle gözlerini kaçırıyor.

Böyle böyle biz orada yokmuşuz gibi on-on beş dakika geçiyor. Acelemiz yok, yorgunum zaten. Ama bu da olacak gibi değil. Yazarken bile gülüyorum duruma. Sanki ödüllü sanat filminin içinde gibiyiz. Hadi kızlar kaytarıyor diyelim, yaşlı adam da yüzümüze bakmıyor. Bu arada arka masamızda yayılmış keyif yapan bir kadın daha var. Kırmızı giyinmemiş gerçi ama belli ki oranın bir şeyi. Artık patronun akrabası mı yoksa önlüğünü çıkarmış bir garson mu bilemiyorum. Dönüyorum arkama ve “menü verir misiniz?” diyorum. Lütfedip getiriyor hanımefendi…

Çok ilginç değil mi ya! Gülsem mi ne desem cidden bilemiyorum. Kocaman bir restoranda sadece bir masa var, yeni müşteri geliyor ama oradakiler sanki kimse gelmemiş gibi davranabiliyor… Hayır Gürcü restoranlarında servisin çok yavaş olduğunu, servis elemanlarının da suratsız olduğunu çoğu yorumda okumuştum ve Tiflis’den de biliyorum bunu. İyi de “Türk restoranı” konseptiyle yer açmışsınız, hani nerde servis kültürümüz? Türk restoranı sadece pilav üstü kuru fasulye ile olmaz ki! Bizde nasıldır, garson hemen zıtt diye gelir, “ne vereyim abime?” diye yemeklerini över.

Hayatımda hiç böyle bir şey yaşamamıştım cidden. Bir restorana gittiğimde kimse bana “davetsiz misafir” muamelesi yapmamıştı. Üzerine bir de para verdik iyi mi…

İftar yemeğini yemişler, rehavet çökmüştür diyeceksiniz de. Ben de anlayışsız değilim elbette, ama şöyle deselerdi:

“Hoşgeldiniz, iftar saati olduğu için sizden 10 dk müsaade istiyoruz, buyrun menümüz…”

Sadece buydu beklentim. Ama onlar, akşam akşam sanat filmi suskunluğu yaşattılar böyle…

Beyti değil Bey(me)ti

Neyse, biz siparişleri verdik. Yemekler şaşırtıcı bir hızla servis edildi. Porsiyonlar cidden çok büyük. Söylemesi ayıp Adana ve beyti bizdekinin neredeyse bir buçuk katı. Adamlarda et ucuz çünkü. Oralara hiç girmeyelim.

Efendime söyleyeyim, sıcacık bir beyti hayali kuran ben karşımda kimlik erozyonuna uğramış bir yemek ile karşılaştım. Beyti değil de Beymeti desek daha doğru olur. Beyti dediğin benim bildiğim et piştikten sonra  tereyağlanmış yufkanın içine sarılır ve tekrar fırına gider, yufka çiğ ve soğuk olmaz yani. Ve üzerinde sıcak sos olur, terayağlı.

Benim beytimside pişmiş Adana’yı beş santim kesip sonradan buz gibi soğuk yufkaya sarmışlar,  güya süs olsun diye kocaman domatesleri etlerin arasına dizmişler. Ve bilin bakalım tabağın ortasında ne var? Sarımsaklı sulu yoğurt! İlk tadına baktığımda cacık sandım ben, o derece suluydu. Şu an emin değilim ama içinde nane de koymuş olabilirler; yoksa niye cacık sanayım...

Açım, yiyeceğim mecbur. Üstelik turist dediğin umduğunu değil bulduğunu yer. O soğuk yufka ve sarımsaklı yoğurt sayesinde kısa sürede  iyice buz oldu mu benim yemek! Halbuki fırından çıkmış beytiye coss diye tereyağ gezdirselerdi; oy oy oy!

Et güzeldi bak hakkını yemeyeyim ama soğuduğu için tabağın yarısını zor bitirdim. Yalan yok, adamlar Türk usulü ekmek de koymuşlardı masaya. Sarımsaklı yoğurda bandırıp bandırıp ekmek yedim de doyma noktasına gelebildim. Evet, bayılırım sarımsaklı yoğurda ekmek batırıp yemeğe. Mantının tabakta kalan son sosuna ekmek bandırmazsam mantı zevkim yarıda kalır, o derece yani…

Armutlu Gazoz Efsanesi Bence Tıss!

Evet, Batum’la ilgili hangi vlogu ya da blogu açsanız, limonata gibi bir adı olan armutlu gazozu öve öve öve bitiremediklerini görürsünüz. Tiflis’de üzümlüsünü sevmiştim, burada da armutluyu deneyeyim dedim. Damak zevkleri tartışılmaz elbette de sentetik tadı olan bir gazoz işte. Bende de gazoz kültürü vardır üstelik, severim güzel Datça gazozunu falan. Ama bu, akıp gitmedi arkadaş, resmen takıldı boğazımda; iki yudum içtim gerisi gelmedi.

Böylece armutlu gazoz hakkındaki sosyal medya balonunu da patlatmış olmanın haklı gururunu yaşıyorum şu an. Evet bazıları sevebilir mutlaka bu tadı. Bana soracak olursanız, eğer Gürcü gazozu içeceksem armutlu değil, kara üzümlüyü tercih ederim. Bunu sevmedim, aynı ballandıra ballandıra anlatılan Haçapuri pidesini ve Hinkel mantısını sevmediğim gibi…

Her ne kadar bu restoran bey(me)ti ile sınıfta kalmış olsa da açıkçası yemek konusunda Batum’da Tiflis’e göre daha mutluyum. Old Town’da bir sürü Türk restoranı var, Mc Donald’s var, pizzacılar var. Tiflis’deki Türk restoranları turistik merkeze çok uzaktı ve haçapuri, hinkel dayatması vardı her yerde. Burada Gürcü mutfağına ait restoran görmedim desem yeridir.

Görsel: Gemini Nano Banana 2

Eğer siz de Batum’a gittiğinizde davetsiz misafir muamelesi görüp zorla ağırlanma deneyimi yaşamak isterseniz Karabak’a gidebilirsiniz elbette. Yiğidi öldürüp hakkını yemeyeyim; kendileri her ne kadar “çay içer misiniz?” diye sormasalar da “ çay var mı?” diye sorup zorla ikram ettirdiğim çayın tadı güzeldi bak, Allah için parasını da almadılar...

 İşte böyle….

Yemekten sonra gittiğimiz bar harikaydı bak, onu da yarın anlatırım…

Gezinin tamamını okumak isterseniz

Bütün Batum notları burada.

Başka gezi yazısı yok mu diyenler için de diğer gezilerim burada…