35
yorum
Epeydir gelemedim buralara; ne sevdiğim bloglara uğrayabildim, ne de aklımdakileri yazmaya fırsatım oldu.
Hayat bazen böyledir; bir şeyler ertelenir ertelenir, bir de döner bakarsın ki erteledikçe o şeylerin değeri de kalmamış. O yüzden kısacık da olsa geleyim ve ara fazla açılmasın dedim.
Blogların eski günlerindeki gibi Mim etkinliği başlatmıştı Blog Forum sahibi sevgili Sinan. Sağolsun beni de mimlemiş. Daha fazla ertelemeden katılayım dedim. Etkinlik burada, dileyen herkes katılabilir.
Sormuş: “2025 Yılından Beklentilerin Neler?” demiş… Keşke tatlı tatlı yazabilseydim... Çok neşeli bir cevap olmayacak üzgünüm Sevgili BlogForum… Çünkü 2024’ün tadı maalesef ağzımda kekre bir tortu bıraktı…
O yüzden yeni yıldan beklentilerim de fazla
duygusal…
2024 yılında beni üzen, yalnız bırakan, kalbimi kıran herkes; bana yaptığı haksızlığı 2025 yılında anlasın istiyorum. Dinlemeden, anlamadan, empati kurmadan yargısız infazlar yaptılar. Sanki alışveriş listesinde sıradan bir nesne, mesela bir marulmuşum gibi üstüme çizgiyi çekip attılar kenara. Çok yaralandım, çok aşırı kırıldım. Neden mi? Üstat Pir Sultan vermiş cevabı...
“İlle dostun bir tek gülü yaralar
beni …”
Hikayesini öğrendiğimde çok etkilenmiştim.
Pir Sultan Abdal’ı idama götürüyorlar... Emir vermiş Hızır Paşa, herkes taşlayacak! Taşlamayanın başı uçurulacak! Korkudan herkes taş atmaya başlamış . Atılan taşlar Pir'e ulaşmadan yere düşüyormuş.
Taşlayan kalabalığın içinde Pir Sultan Abdal'ın en yakını Ali Baba da varmış!
“Taş atmayayım” diye düşünüp elindeki gülü fırlatmış!
Gül, Pir Sultan'a çarpmış ve kan akmaya başlamış...
Sonrasında Pir Sultan Abdal’ın ağzından, şu dizelerin çıktığı söyleniyor:
“Şu kanlı zalımın ettiği işler,
Garip bülbül gibi zaralar beni.
Yağmur gibi yağar başıma taşlar,
İlle dostun bir fiskesi yaralar beni.
-*-*-
Dar günümde dost düşmanım belli oldu.
Bir derdim var idi, şimdi elli oldu.
Ecel fermanı boynuma takıldı.
Gerek asa, gerek vuralar beni.
-*-*-
Pir Sultan Abdal’ım can göğe ağmaz.
Haktan emrolmazsa rahmet yağmaz.
Şu ellerin taşı hiç bana değmez.
İlle dostun bir tek gülü yaralar beni.”
Öyle işte; yaralı bir seneydi 2024 benim için...
Ne bekliyorum peki? Hiç bir şey... Özür beklemiyorum mesela. Ama bana ne yaptıklarını görsünler ve dönüp aynaya baksınlar istiyorum. Kırılan
vazo; bir parçası kaybolsa da tamir edilebilir; ama kalpler öyle değil...
Neyse işte; 2025 yılında beni kimseler üzmesin, üzemesin istiyorum. Değersizleştirmesin kimse beni ve ben gibi hissedenleri.
Zaten kalabalık değildir hayatım;
kalanlar daha da azaldılar 2024'de. 2025 yılında böyle şeyler olmasın istiyorum.
Bir de sağlık… Sağlıkla çokça sınandığım bir yıldı 2024.
2025 yılında en çok sağlık diliyorum; bana ve
sevdiğim insanlara… Bunu çok içtenlikle diliyorum hem de, kalbimin derinliklerinde
bir yerlerden….
Hayatım arı duru olsun; entrikalardan
uzak; art niyetli iki yüzlü insanlardan uzak, huzurlu olsun…
Tatillere gidebilelim eskisi gibi, ne bileyim çiçeklerimiz insansızlıktan solmasın… Gördüklerimiz, sevdiklerimiz, seçtiklerimiz var olsunlar hep hayatımızda. Emeklerimiz heba olmasın, diktiğimiz fidanlar kuru dala durmasın...
Evime, ülkeme ve evrenin
her bir köşesine baharlar gelsin…
Öyle işte; her şeye rağmen teşekkürler Hayat... Rengahenksin, hayranım sana...
